Barut nedir?

Barut, geleneksel olarak kükürt , odun kömürü ve potasyum nitrat veya güherçile yapılmış bir patlayıcı maddedir . Havai fişeklerde kullanılıyor ve bir zamanlar ateşli silahlarda itici olarak kullanılıyordu, ancak günümüzde farklı bir barut daha yaygındır. Toz tozu olarak da adlandırılan barut için orijinal reçete patladığında çok fazla duman çıkardığından, çoğu ateşli silahta Seo hizmetive nitrogliserin içeren dumansız bir toz tercih edilmektedir.

Barut, ateşli silahlar için ideal bir patlayıcıdır çünkü düşük bir patlayıcıdır, bir mermiyi patlatmaya yetecek kadar güçlüdür ancak silahlara zarar vermez. Çin’de 9. yüzyılda Taocu rahipler ya da yaşam iksiri arayan simyagerler tarafından geliştirildi ve Çin’in kısa sürede kullanımını ilk ateşli silahlara uyarladı. Avrupa ve Orta Doğu, her ikisi de 13. yüzyılda barut aldı ve top imalatına başladı. Barut, havai fişeklerin bir diğer önemli kullanımı, 12. yüzyılda Çin'de kötü ruhları korkutmak için geliştirilmişti ve 17. yüzyılda, Avrupa'da yaygın bir eğlence biçimiydi.

14. yüzyılın sonlarında, Avrupalılar barutu sıvı ile karıştırıp küçük tanecikler veya mısırlar haline getirerek “koruyacaklar”. Bu süreç, barutun kıvamını geliştirdi, aksi takdirde bileşen parçalarına ayrıldı ve kullanılamaz hale geldi ve azaltılmış toz oldu. Ayrıca barutun daha muntazam bir şekilde yanmasına ve patlamasına izin vermişti, çünkü corning'den önce Kurumsal Seoolduğu gibi, ateşten uzak olan barut, ateşlenmeden önce silahtan sık sık atılacaktı.

Korunmadaki önemli yeniliklere rağmen, geleneksel barut hala ateşlendiğinde yoğun olarak içtiği ve savaş alanında görünürlük sorunlarına neden olduğu için bir sorun ortaya koydu. Guncotton adı verilen ilk dumansız toz 1846'da İsviçreli kimyacı ChristianFriedrichSchönbein tarafından icat edildi. Bu orijinal dumansız toz, istikrarsız ve tehlikeli idi ve 1880'lere kadar canlı dumansız tozlar geliştirilmedi.

İlk başarılı dumansız toz, 1884 yılında Paul Vieille tarafından geliştirilen Poudre B idi. Poudre B'yi 1887'de Alfred Nobel tarafından yaratılan Ballistite ve Nobel'in FrederickAbel ve James Dewar'ın formülü ile değiştirilmiş Cordite takip etti. Dumansız bir toz şimdi ateşli silahlara, çoğu barutunSeo uzmanı referansının dumansız çeşitliliğe atıfta bulunabileceği noktaya kadar kullanılmaktadır.